3-2-2011

Daar zijn we dan eindelijk weer.. en nu vanuit ons vertrouwde kikkerlandje..

We zijn afgelopen 24 december in alle vroegte op schiphol aangekomen. De vlucht is goed gegaan en Wayne heeft zelfs nog een klein tijdje zijn ogen dicht gehad.. Uiteraard wij niet..

De laatste dag in Nairobi was hectisch om het zacht uit te drukken. in de ochtend van 23 december wisten we nog niet of we de avondvlucht zouden kunnen halen. In alle vroegte naar buitenlandse zaken voor de legalisatie van onze papieren en vervolgens met paspoort en papieren met gierende banden naar de ambassade… die werkte zeer mee en zorgde ervoor dat we diezelfde middag het paspoort met visum mochten ophalen.. MERRY CHRISTMAS werd er bij gemeld.. mensen die het snappen..

Vervolgens onze vrienden van de KLM gebeld.. die hebben in de middag nog even een vlucht voor ons geregeld voor die avond.. snel thuis de laatste dingen ingepakt.. de landlady ingeseint dat we toch echt zouden vliegen die avond en afscheid genomen van alle keniaanse vrieden.

Josephat kwam zelfs op de luchthaven nog even gedag zeggen.. we gaan hem missen onze Massai taxi-vriend.. na een hoop geharrewar op de luchthaven was het eindelijk zover we zaten in de vlucht. Na een lange nacht kwamen we compleet bepakt en bezakt in alle vroegte aan op schiphol.. Uiteraard was er een tas niet aangekomen waardoor mensen extra lang op ons moesten wachten.. maar toe maar..

We hebben eenmaal thuis z.s.m. de kerstboom neergezet en een kerstsfeertje geprobeerd te maken. Uiteraard waren we compleet gaar.. 41 uur achterelkaar op gaat je dan toch niet in de koude kleren zitten.. Toch nog all you need gekeken want dat is perslot onze traditie op onze trouwdag.. (ook dat nog)

Na de kerst moesten we meteen Wayne aanmelden bij de gemeente en zijn papieren voor de IND in orde maken.. weer druk met de procedure en geen tijd om op adem te komen.. na een week of 2 kwam rust en daarmee de eerste klap.. We voelde ons niet thuis in ons eigenhuis.. alles was vreemd en anders.. we her-ontdekte ons huis en alle spullen die we hadden.. Wat een rijkdom.. wat een overdaad. In Nairobi konden we het redden met 3 pannen.. we hebben er nu 20..

Wayne kon niet goed wennen.. veel heimwee. We hebben besloten alle bezoek uit te sluiten en langzaam samen op adem te komen..

Nu inmiddels bijna 6 weken na thuiskomst is de rust weergekeerd. We hebben weer dat beruchte ritme gevonden.. Langzaam aan gaat het "normale" leven echt weer beginnen met werk, vrienden en sociale verplichtingen.. het gaat goed en we genieten met volle teugen.

Twee werelden zijn samen gekomen.. De wereld die we kende als die met ons tweetjes.. en de wereld die we kenden in Kenia.. met zijn drietjes..

De TV kan in de avond niet ineens harder aan omdat er bijv. een mooi lied wordt gezongen.. Als de telefoon gaat, gaat er in een flits door je heen.. laat hij niet wakker worden….De kamer is niet meer leeg!! maar een heel lief, klein mannetje is nu de trotse bewoner en dxe1t is een heerlijk gevoel die we iedereen toewensen..

Uiteraard leven we mee met iedereen die nog vol in de procedure bezig is.. we blijven jullie volgen en hopen dat jullie snel een zelfde ervaring hebben als wij.. wat dit is gewoon in een woord.. GEWELDIG.

Kwaheri! Liefs, Merijn, Angelina & Wayne

Fijne Kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar!
Merry Christmas and a Happy New Year!
Frohes Fest und guten Rutsch ins neue Jahr!
Joyeux Noxebl et Bonne Annxe9e!
Buon Natale e felice anno nuovo!
xa1Feliz Navidad y prxf3spero axf1o nuevo!
???? ???? ???? ????
? ?????????? ????????? ? ? ??????????? ????? ?????
???????? ????????????

19-12-2010

Goed net uitgebeid verslag gedaan.. en alles weg. En zo is het vaker gegaan de laatste maanden ..Daarbij hebben we een hoop problemen om in te loggen op de site.. vandaar dat we nu een hoop te vertellen hebben.

Na court de officer gesproken, die is op huis bezoek geweest en daarna even een tijdje helemaal niets. We hebben daarna eerst Waynex92s verjaardag gevierd.. Huis vol ballonnen en slingers, pakjes uitpakken en daarna taart gegeten. We hadden een taart met de afbeelding van Kwik,kwek en kwak met een wereldbol in hun handen. Met de tekst: Happy 2nd birthday Wayne. (eerlijk Wayne heeft heerlijk zitten eten maar wij moesten erg wennen aan de taart)

Na de taart zijn we naar de italiaan gegaan. Lekker risotto voor Wayne.. (is hij gek op) daarna als toetje een stuk kwarktaart. Die werd al luid zingend binnen gebracht door het bedienend personeel.. eerst in het swahili en daarna in het engels.

In de middag kregen we visite van een ander adoptiestel die voor het officer gesprek in Nairobi waren. Weer taart eten. en lekker spelen. De papax92s en mamax92s hebben rustig bijgepraat. Dat was 3 november.

We zijn daarna eind november heerlijk een weekje op vakantie geweest in Mombasa. Een 4* all inclusive.. heerlijk eten en drinken. Er was veel nieuw voor Wayne en veel leuk. Het hoogte punt wat hem betreft was de zee. Eerst was het een beetje eng.. later was het toch wel heel gaaf. Aan het eind van de vakantie kregen we het heerlijke nieuws dat we naar 2e court mochten.

3 december op Merijnx92s verjaardag zijn we naar court gegaan. Met succes! Wayne is nu officieel Wayne Sinnige. Mooi verjaarscadeau voor Merijn. Na court zijn we weer naar Mediteraneo gegaan om lekker te eten.. later in de week hebben we het nog eens dunnetjes overgedaan bij de Mexicaan. Je kunt niet genoeg vieren he.

Nu zijn we dus druk met het paspoort regelen. We hebben hier wel al de kerstboom staan. We hebben nml geen idee of we voor de kerst thuis komen.. of pas in het nieuwe jaar. Hoe dan ook hebben wordt dit onze eerst kerst als gezin. En dat is een prachtig cadeau.

Veel liefs uit Kenia, Familie Sinnige

3-10-2010

Ja hoor daar zijn we (eindelijk) weer..

We hebben weer een heel belangrijke stap gehad: 1e court was afgelopen 17-9-2010. Om het mezelf iets makkelijker te maken kopieer ik hieronder een stukje uit ons persoonlijke dagboek:

—–

Vanmorgen ging heel vroeg de wekker.. ik had amper een oog dicht gedaan.. voornamelijk omdat we 5 muggen in de slaapkamer hadden. GRMBL. Maar goed. Half 6 dus tijd om op te staan. Gelukkig hadden we alles klaar hangen zodat we snel ons konden aankleden.

Gek om na al die tijd weer in werkkleding in de rondte te lopen. Om 6 uur hebben we Wayne uit bed gehaald. Gelukkig ging het aankleden nu veel soepeler dan gister en om 6.15 waren we klaar om te gaan ontbijten.

Wayne had in de gauwigheid zijn pet gevonden en liep rond in driedelig pak met pet op. Schattig om te zien.

Wayne is net als papa en mama. Heel vroeg in de ochtend wil hij alleen maar drinken en niet eten. Hij heeft van zijn boterham kaas een kwart met veel moeite naar binnen gekregen toen kwam het beruchte finish eruit. We hebben besloten het erbij te laten en de boterham in te pakken en mee te nemen.

Om half 7 waren we helemaal klaar om opgehaald te worden. Bravo voor ons dat alles zo soepel liep. 5 minuten eerder dan vermeld werden we opgehaald! Lekker hoor als het begin van je dag al zo verloopt.

Omdat we heel vroeg waren en eigenlijk alles mee zat hebben we een tussenstop gemaakt bij de LAN. Even binnen gewacht op een andere auto die een andere stel ophaalde. Wayne ging vast even rustig de krant lezen die daar op tafel lag. Vervolgens zijn we met het andere stel in een auto over gestapt zodat we met 1 auto richting rechtbank konden.

Vergeet ik nog te zeggen dat de dames bij de LAN ons heel mooi vonden, maar bijna in katzwijm vielen toen ze Wayne zagen. Hahaha een man in pak he.. hij is nu al een echt heertje.

De rechtbank is van buiten een prachtig gebouw maar vanbinnen echt een hoop vergane glorie. Uiteraard.. het is Kenia.. geen fotox92s!!!!!! lange gangen met aan een kant half hoge muren en uitzicht op de binnenplaats.. aan de andere kant allemaal deuren. Heel veel deuren. Blij dat onze advocaat gister al gemeld heeft dat we deur 73 moesten hebben.. het viel nu op zijn plek. Het was 6 trappen op.. op hoge hakken met een kind op je armen.. ik grapte al dat ik nu weet waar ik al die ballet lessen voor gehad heb.. dat is om vandaag mijn evenwicht te kunnen bewaren.

Geloof het of niet wij waren nummer 5.. en we stonden 9.28u weer buiten. Met een goedgekeurde Guardian. We hebben de eerste rechtszaak dus met goed succes afgerond!!!!!!!!

Beneden bij de andere rechter stonden de andere stellen nog steeds te wachten. Er werd dus besloten dat wij vast naar huis gebracht werden terwijl zij in de rechtbank bleven wachten op hun beurt.

Half 11 waren we thuis. Een heel bijzondere ervaring rijker en een boterbriefje om door te gaan naar de officer! JOEPIE!

We kunnen weer een stapje verder. Als slagroom op de taart scheen de zon volop. We hebben dus een heerlijke dag gehad in en om het huis. Na pratend over vanmorgen.. (denk dat we daar het hele weekend ook nog wel over na praten)

—-

Inmiddels zijn we wat weken verder en wachten we nog steeds op de afspraak bij de officer.

Alles op zijn tijd..

Wel zijn we ondertussen bezig om wat souvenirs te kopen zodat we die in elk geval in huis hebben.. anders zou je die zomaar kunnen vergeten en dat wil je toch ook niet. Tja nu dus niets anders meer te doen dan wachten.. en genieten van kenia.. het weer gaat steeds een stukje beter worden.. dus we zijn veel buiten. Wayne is lekker aan het spelen in de tuin en we vermaken ons prima.

Af en toe praten we over hoe het zou zijn om weer naar huis te gaan.. maar we hebben nog een lange weg te gaan.. en tot op heden dus ook geen idee wanneer we naar huis kunnen.

Het is en blijft gewoon afwachten.

Veel liefs uit Kenia!

31-8-2010

We hebben al een aantal mijlpalen gehad sinds we hier in Kenia zijn.. Een en twee maanden hier.. afgelopen week zijn daar een paar bij gekomen..

3 maanden in Kenia.. wat meteen inhield dat we ons visum moesten verlengen.. Alle officixeble en verplichte afspraken van het eerste deel van de procedure zijn afgerond.. Onze foster periode is afgelopen.. We zijn vandaag 100 dagen in Kenia. Een hele boel dingen om voor ons bij stil te staan.. Ik lag echter ziek op bed en we hebben het dus bijna allemaal stilletjes voorbij laten gaan..

We hebben de afgelopen maanden verschillende mensen gezien en gesproken, we hebben aan allemaal ongeveer hetzelfde moeten vertellen.. HOE GAAT HET NU?

Nou ik kan eigenlijk wel eerlijk zeggen dat het lekker gaat. Wayne is echt helemaal op zijn plekkie bij ons.. we zijn een echt hecht gezin. We zijn niet veel naar andere toe geweest en zijn vooral thuis en met zijn drietjes op pad geweest. Lekker samen wennen..

Over dat Ritme.. nou dat is er hoor.. zowel in de dagelijkse dingen,,,, als in de muziek.. want het is en blijft heerlijk als we muziek aan zetten.

Nu vraag je je natuurlijk af.. en is alles rozengeur? Nee hoor.. Wayne wordt bijna 2 maar daar heeft hij vast een voorsprongetje op genomen.. in het engels zeggen ze dan :Terrible Two.. in nederland zeggen we: x93ik ben twee en zeg neex94 en dat is dus volop aan de gang.. Hij probeert zijn eigen willetje te vormen.. heel mooix85 maar soms niet handig.. en als het meneer niet aanstaat is gillen de enige oplossing.. Dus ook wij hebben een echte tweejarige met alle fratsen erbij. hahaha

Missen we huis al? Eerlijk.. ja we hebben af en toe best zin om naar huis te gaan. We hebben het verdrietige nieuws te verwerken gehad dat shira (onze poes) nu inmiddels bijna 2 maanden geleden is overleden.. en we missen onze andere kat daardoor misschien nog wel meer.. Vasco is een dondersteen.. (Britse korthaar) en we missen hem.. daarbij je voelt je een gezin en je bent klaar om het x93echtex94 leven weer op te pakken.. maar zover is het dus nog (lang) niet.

We gaan nu aan de rechtbank procedures beginnen.. Met veel geluk 2 met pech.. 3 of meer. De rechtbanken zijn nu met vakantie dus liggen we even stil.. eind september, begin oktober kunnen we pas weer iets gaan doen. We hebben van een aantal mensen de vraag gehad of ik het blog niet meer bij hield.. Dat doe ik wel.. en wil ik wel.. maar internet heeft ons in de steek gelaten en we x93klooienx94 met een dongel.. en dat wil nog niet heel soepel lopen.. (toch ineens weer echt kenia) daarbij probeer ik als wayne wakker is zoveel mogelijk tijd aan hem te spenderen.. dat houdt dus in.. geen tijd voor het web-log. Het is best gek.. je vraagt je af.. wat doe je nou zoal om zo druk te zijn.. niet veelx85 alleen een kind van twee in je gezin opnemen.. dat blijkt afdoende. Hahahaha

Zoals gezegdx85 100 dagen.. geen 10 dagen naar Chamonix, geen 21 dagen naar Puerta Platax85 100 dagen al in het prachtige Kenia.. Hoewel er aan het weer nog wel wat verbeterd kan worden.. het is hier winter en wordt nu pas langzaam aan zomer.. Laat maar komen die zomer! We zijn er klaar voor! Misschien gaan de volgendex85.XXX dagen dan wel als de eerste vakantie met het gezin voelen!!

24-7-2010

2 maanden Kenia! Vandaag dag 61 op de teller.

Het leven is hier zoooo anders dan in nederland dat het gewoon moeilijk is om uit te leggen wat en waarom het zo anders is..

We krijgen regelmatig de vraag.. hoe kom je je dag dan door.. nou hij vliegt om alleen al doordat hij nu is opgedeeld in kleine stukjes.. Wayne is op van 8 tot 12 lunch en dan tot een uur of 15 a 15.30u slapen.. dan is hij op tot 1800, dan avond eten en tegen 1900 in zijn bedje..

De dag is dus in 4 duidelijke stukken verdeeld.. Ochtend Wayne is op. middag Wayne slaapt en middag Wayne is op. avond Wayne slaapt

als wayne slaapt kun je niet veel en zitten we dus heel veel buiten in de tuin aan onze heerlijke tuintafel met een glas dinken alles te bepraten wat er in ons opkomt. hoe alles loopt, procedure, bezoek wat we gehad hebben, andere ouders, hoe doet die dat dan?!, het referendum noem maar op. en in de avond doen we het zelfde maar dan binnen bij de openhaard

de twee stukken dat wayne wakker is kunnen er 3 dingen zijn. of we hebben visite (meestal procedure gericht) of we gaan inkopen doen.. of we zijn thuis om te spelen en boekjes te lezen.

zo zie je als je een dag in kleine stukje opdeelt is het vrij overzichtelijk.. en snap je dat de dagen om vliegen..

we weten dat het inmiddels dag 61 is.. en dat we dus 2 maanden hier zitten.. we weten inmiddels alle winkels en benodigdheden te vinden.. (op het zwembad na maar daar wordt aan gewerkt) dus het voelt echt wel dat we onze draai hebben gevonden.. het gekke is dat we best moeite hebben om ons te realiseren dat het echt al 2 maanden is.. maandag al 9 weken vrij. dat is langer dan een van ons ooit heeft gehad.. en dat maakt het dan wel weer bijzonder.

vanaf dag 91 kan de aanvraag voor de rechtbank ingedient worden.. we hebben dus nog even tegoed.. maar zoals nu alles is verlopen weten we zeker dat de volgende 30 dagen ook gaan omvliegen.

liefs uit kenia!!

24-6-2010

Ja alweer een maand in Kenia! Niet te geloven wat vliegt de tijd! Gelukkig hebben we nog even in Kenia want het is anders om voor je er erg in hebt..

Even een resume.. afgelopen maand,.. naar kenia gevlogen.. een huis gezocht.. Wayne ontmoet.. en mee naar huis genomen… spulletjes gekocht/gekregen voor in en om het huis en nu langzaam aan ritme vinden/zoeken.

Het is heel gek,.. we halen onze boodschappen bij de supermarkt waar we nu echt redelijk onze weg kunnen vinden.. af en toe willen we wat anders en gaan we naar een ander winkelcentrum maar over het algemeen kunnen we goed slagen in de buurt.

Met Wayne gaat het goed.. uiteraard heeft hij .. net als elke king van 18 maanden af en toe ze dagen waarop alles NEE is.. maar dat is logisch.. inmiddels heeft meneer er een mooie kies bij! dus ook dat verloopt goed.

We hebben afscheid genomen van de hulp. Puur omdat Wayne elke keer helemaal vanslag was als ze kwam.. terwijl als we met zn drietjes waren alles soepel loopt. over een tijdje kijken we wel weer hoe alles gaat.

Maandag over een week komen vrienden naar Kenia.. die hebben een zoontje van 2 jaar een 2 maanden gekregen. Daar hebben we heel veel zin in! ten eerste om hen weer te zien en ten tweede omdat Wayne dan een leeftijdsgenootje om zich heen heeft.

Zoals jullie kunnen lezen gaat alles zn gangetje.. niet veel bijzonders nog te melden over de procedure omdat dat pas na 90 dagen weer gaat spelen.. nu vliegen de dagen dus om met spelen met Wayne, boekjes lezen en boodschapjes doen.. heerlijk koetelekoet dus..

lieve mensen.. fijn dat jullie ons nog steeds volgen! en tot snel!

9-6-2010

In het vorige verslag had ik het er al over.. we moeten nog een ritme vinden.. Nou Wayne laat dagelijks zien wat ritme is.. zodra er muziek is gaan zn schoudertjes om hoog en zn heupjes van links naar rechts… en bij gebrek aan muziek? dan gaat hij zelf geluidjes produceren om daarop te dansen..

Pas als je vraagt…"are you dancing?" stopt hij en zegt hij…. nee hoor!

Maar het andere ritme komen we steeds meer in.. Met dank aan mijn lieve vriendin die een zoontje van 18 maanden heeft en haar dag-ritme aan ons heeft mee gegeven. Wij volgen nu min of meer dat ritme en het lijkt goed te werken.

We hebben natuurlijk nog steeds nachten waarin we wakker worden en denken.. slaapt hij wel lekker… maar 99 van de 100x slaapt hij gewoon lekker! behalve als hij uit zijn veel te grote bed valt.. we hebben nu dus het matras op de grond gelegd.. veel beter want meneer loopt nu zelf naar zn bedje en gaat erop liggen.. reuze schattig om te zien.

Het enige waar we nog een beetje zoekende in zijn in de potty training.. ja onze man is al een flink stuk onderweg om zindelijk te worden.. we zijn alleen nog niet zo op de hoogte van de do's en don'ts rondom deze training. maar even gaan goolelen dus.

verder kunnen we ons moeilijk voorstellen dat we hier pas de derde week zitten…. en dan het idee dat we nog zo'n tijd hier zullen zijn.. maar straks als we echt lekker draaien als gezin gaan we lekker het land verkennen… en daar zien we echt naar uit! Want kenia is zooo'n mooi land!

2-6-2010

Eerder dan verwacht is Wayne afgelopen maandag al thuis gekomen! na een lange dag met wachten in het ziekenhuis (stap in de procedure) konden we dan toch echt ons mannetje thuis brengen.

Hij stapte met een blij gezicht in de rondte.. alsof hij wilde zeggen ik ben eindelijk thuis!

we hebben inmiddels een lading speelgoed over de grondliggen in huis en het voelt heerlijk!

We moeten alleen nog een beetje in ons ritme komen.. vooral de nachten zijn wat moeilijk.. niet voor wayne hoor die slaapt heerlijk.. maar wij denken nog bij elk geluid.. oh er is iets met wayne.. nou het komt meer neer op honden, apen en vogels dan op ons mannetje.

we gaan nu de 90 dagen foster periode in.. dan hebben we meer rust.. van drie instanties komen er vertegenwoordigers om verslagen te maken voor de rechtbank.. want na de 90 dagen mogen we (als alles goed blijft gaan) de rechtbank procedures opstarten.

lekker genieten van elkaar dus!

31-5-2010

Hier zijn we dan eindelijk!

Beginnen bij het begin… de vlucht naar kenia verliep heeel soepel. geen vertragingen, geen aswolken die roet in ons eten gooide.. zelfs geen turbulentie.. een heerlijk heldere lucht. Aangekomen in Nairobi kregen we de buggy als een van de eerste dingen op de band.. de tassen volgde wat later maar zijn allemaal aangekomen. Onze Guardian Angel haalde ons op van de luchthaven en bracht ons naar het guesthouse.. Heel leuke meid!

Dinsdag zijn we op huizenjacht gegaan. We kregen 4 huizen te zien. Twee in een buitenwijk van Nairobi (Karen) en twee meer naar het centrum. Een huis sprong er eigenlijk meteen uit voor ons. het voelde zo goed. Bij terugkomst in het guesthouse hebben we dus meteen de knoop doorgehakt dat we dat huis wilde hebben.

Woensdag was het eindelijk zover! Eerst naar de vergunninghouder voor de intake.. we waren beide bloed nerveus, we hebben rustig het hele verhaal over ons heen laten komen.. en toen was het zover.. we mochten in de auto gaan zitten om naar het huis te gaan waar Wayne zit.

Bij Seeds in His garden aan gekomen liepen we het huis in en naar boven.. de directrise kwam toevallig net de kamer van de kleintjes uitlopen en ving ons op in de gang.. ze vertelde ons dat ze meteen zou kijken of Wayne al zover was omdat ze zich kon voorstellen dat we helemaal geen zin hadden in een hoop bla bla.. nog geen twee minuten later stond ze in de gang met een piep klein mannetje in haar armen. wat een moppie! We mochten met wayne naar buiten in de tuin.. de hele dag zijn we bij hem geweest. gewoon heeeeel bijzonder zo'n eerst ontmoeting met je zoon.. tegen de tijd dat we terug gingen naar de guesthouse waren we echt bek af van alle emoties.

donderdag de tweede dag naar ons mannetje.. hij had verdriet vandaag…. hij begrijp dat er grote veranderingen gaan aankomen en dat valt hem zwaar..om het voor hem (en ons) makkelijker te maken zijn we donderdag niet de hele dag gebleven. tegen 1500 waren we weer terug in de guesthouse.. wat wel heel gaaf is.. vrijdag mogen we met hem buiten de poort van het huis.. we nemen hem mee naar het winkelcentrum. spannend dus!

vrijdag (en derde dag naar Wayne) mee naar het winkelcentrum.. alleen met zn drietjes.. eindelijk voelt het als een echt gezinnetje. wayne kon lekker ontspannen en we hebben een geweldige dag gehad!

zaterdag (4e dag) door het succes van gister hebben we besloten vandaag weer naar buiten te gaan. nu naar een ander winkelcentrum. Groot succes! we hebben heerlijk rondgelopen en gespeeld.. wayne voor het eerst van de gijbaan. top dit! (terug in het huis werd verteld dat Wayne klaar is om het huis te verlaten)

zondag (5e dag) t gaat eentonig klinken maar we hebben zo'n plezier in Village Market (het winkel centrum) dat we weer heen zijn gegaan.. wederom een heerlijke dag. terug naar het huis wordt steeds moeilijker en vandaag bijna ondragelijk.. hij moet gewoon thuis komen! de directrische is het met ons eens als we hem maandag nog mee nemen naar het ziekenhuis (procedure stap) mag hij dinsdag naar huis..

en nu dus maandag.. we gaan zo vertrekken naar Wayne.. ophalen en door naar het ziekenhuis voor de checkup. en dan morgen…. IEDEREEN ONDER 1 DAK: THUIS!